Wednesday, November 14, 2012

Day 1

Ik dacht bij het wakker worden de dag al verspeeld te hebben. Mijn wekker (telefoon) had buiten mijn weten om haar tijd terug gezet naar de Nederlandse. Toen ik wakker werd na een uitputtende reis (het vliegtuig deed nog een extra uur vertraging op op de runway, aangezien het eerdere defect niet naar tevredenheid van officials was opgelost en het toestel geen clearing kreeg om te vertrekken. Er moest nog iets onverstaanbaars worden vervangen. Maar better safe than sorry, dus geen klagen maar het was wel midden in de nacht toen ik aankwam. Dat terzijde, nadat ik me naar buiten had gehaast begon ik me pas 2,5 uur later af te vragen waarom het nog niet donker werd. Het moest toch al na achten zijn.... Toen ik op straat naar de tijd vroeg kreeg ik als een presentje mijn dag weer terug. Het was helemaal geen avond maar nog vroeg in de middag!

Die tijd heb ik meteen nuttig besteed. Ik hoorde van een taxi chauffeur op het vliegveld dat de wijk Silom goedkoper is dan de wijk Sukhumvit. Daarnaast is er in Silom, wat zowel een student als business district behelst, een prettiger balans tussen  buitenlanders (farang in het Thai, al kunnen ze ook in dit woord de 'r' niet uitspreken en klinkt dus als "falang") en locals. Positief nieuws dus, want Silom is nog dichter gelegen bij het centrum dan Sukhumvit. Ik weet nog niet waarom prijzen zo contra-intuïtief zijn. Verder van het centrum is duurder en wonen in bangkok soms goedkoper dan het platte land. Ik kan enkel nog speculeren maar ik vermoed dat het met de smog te maken heeft. Doordat bangkok een lange tijd organisch is gegroeid loopt het iedere dag helemaal klem in het verkeer. En dat zorgt voor bijna ongekend problematische smog niveaus. Maar ik ga dit verder uitzoeken. Dit alles betekent wel dat mijn appartementen kaart verminderd van toepassing is geworden. Ik zal opnieuw moeten gaan researchen en aangezien Sukhumvit meer buitenlanders aantrekt is dat via internet misschien iets lastiger. Op internationale websites gaat het meestal over sukhumvit.

Silom is een kwartiertje lopen vanaf het centrum, waar ik me bevond. Ik had weliswaar geen adressen daar maar kon op zijn minst gaan kijken. De buurt lijkt me fantastisch kan ik je melden. Mooie skyline door het omliggende business district. Maar van binnen is het erg lokaal, met een lokale bevolking en een gigantische fruit en voedselmarkt in de open lucht. Even verderop heb je een grote 24/7 mega store complex en ook 24/7 burger kings, pizza huts en 'Micky-D's'. Skytrain en metro system doorkruisen Silom allebei en ook per auto, bus en te voet is alles perfect bereikbaar. Ik heb de metro en skytrain verbindigen op de terugweg uitgeprobeerd.

Ik meldde eerder dat een buskaartje omgerekend 3 eurocent kost. Inmiddels hebben ze geloof ik helemaal de prijs geschrapt. Ik hoefde voor de bus niet te betalen. Ik dacht dat dit een vriendelijk gebaar was, en dit vermoed ik nog steeds, maar ik hoorde volgens mij iemand zeggen dat de bus  "0" baht kost. Maar ik weet het nog niet zeker.

Om maar meteen de taal barrière aan te vallen heb ik een soort thais voor beginners bij een boekhandelaar op straat aangeschaft (ja Weemoedt, je weet niet wat je ziet hier, men houdt van lezen en mooie boeken en lees voer is overal). Ik heb nog post it notes bij me en ik ga alles wat los en vast zit in mijn appartement straks daarmee beplakken. Thais voor lamp, deur, spiegel, etc. Als die woordjes door het dagelijks contact zijn ingedaald, maak ik post-it's met vertalingen voor zinnen als  'kun je het zien?', 'een fijne dag gewenst' en 'je ziet er goed uit.' Ik denk dat ik op die manier efficient een eerste stap kan zetten on de taal te leren. In feite als een multi task want de briefjes leren me de taal terwijl ik voor de spiegel sta, de deur uit loop etc.

Verder heb ik nu hi speed internet op mijn telefoon. Ik heb ook een thais nummer, welke ik niet op dit blog en in het openbaar zal vermelden. Skype heb ik getest in een telefoongesprek naar mijn vader en we waren beide verbaasd over de uitstekende kwaliteit. En dat vanaf mijn telefoon. Super goed en gratis. Dat voelt als een overwinning want daarmee kunnen we ook casual contact houden zonder financieel geruinieerd te worden door de hoge kosten per minuut.

Met mijn telefoonnummer heb ik contact kunnen leggen met een mij nog onbekende vriend van een vriend van mij. De eerste woont al 20 jaar in Thailand en wil me graag wat tips geven of vragen beantwoorden. Hij woont buiten Thailand maar is wellicht dit weekeinde in Bkk.

Busy day dus, zeker als je bedenkt hoeveel ik gelopen heb vandaag en bij welke temperatuur! Morgen gebruik ik deels om een 'werk routine' te testen waarbij ik met mijn laptop ergens in bkk ga zitten werken. Dat wil ik straks dagelijks doen zodat mijn appartement een plaats van rust kan zijn en niet verward raakt met de identiteit van een kantoor. Ik wil ook mijn exposure naar mensen in het algemeen maximaliseren en de hele dag buiten werken is misschien slim. De taak is morgen echter om een nieuwe kaart te maken in de ochtend en dan in de middag appartementen te bezoeken. De meest begeerde probeer ik in de avond te doen, zodat ik zeker weet dat er wel of geen kakkerlakken in hetzelfde appartement wonen. Dat zie je meteen als het licht aangaat namelijk. Ik kondig mijn bezichtigen dan ook niet aan. Anders sprayen ze misschien even snel wat insecticide onder het bed, voordat ik kom.

Untill tomorrow, het is hier nu 22.43. Ik wens jullie een hele fijne afsluiting van de middag en later de dag.

No comments:

Post a Comment

This blog is personal. Strangers feel free to comment but play nice.